Ons gezin is neurodivers en dat heeft me op veel manieren gevormd. Het heeft me geleerd om anders te kijken naar wat voor anderen soms vanzelfsprekend lijkt. Om stil te staan bij kleine overwinningen, onverwachte momenten en de dingen die vaak tussen de drukte van het dagelijks leven verdwijnen.
Een paar jaar geleden kwam ik terecht in een burn-out. Dat was het moment waarop ik besefte dat ik niet eindeloos kon blijven doorgaan. Sindsdien probeer ik meer te leven op een tempo dat bij mij past en bewust tijd te maken voor de dingen die me energie geven.
Fotografie begon voor mij vanuit een verlangen om vast te houden wat zo snel voorbijgaat.
Als moeder merk ik elke dag hoe snel mijn kinderen veranderen. Hoe een fase waarvan je denkt dat ze nog jaren zal duren, plots alweer achter je ligt.
Daardoor ben ik steeds meer waarde gaan hechten aan foto's.
De gewone momenten. De rommelige momenten. De momenten waarvan je later pas beseft dat ze misschien wel de belangrijkste waren.
Altijd zoekend naar een creatieve uitlaatklep
En een camera in de buurt
Buiten in de natuur
Evengoed een huismus
Het huis gezellig maken
Met bakrecepten
1. Bos
2. Zee
3. Bergen
4. Bloemenvelden
1. Ochtendmens
2. Avondenergie
3. Allebei
4. Geen van beide
a. Lente
b. Zomer
c. Herfst
d. Winter
a. koffie
b. thee
c. wijn
d. alles hierboven
Australië
Thuis & de kleine dingen
Je bent niet op zoek naar perfecte plaatjes, maar naar echte herinneringen. Je wilt foto's die spontaan aanvoelen en waarin iedereen zichzelf kan zijn. Waarbij er ruimte is voor spel, verbinding en alles wat daartussen gebeurt. Je wilt vooral niet voortdurend horen waar je moet staan of hoe je moet kijken.
Als dat je aanspreekt, dan denk ik dat we een mooie match kunnen zijn.